Απόγευμα που ήρθες με χαμόγελο,
Με δρόσισες καυτό μου καλοκαίρι.
Μα τόσο δε σε χόρτασα!
Τη γεύση σου απ’ τη μνήμη ανασύρω,
Τα χείλη μου υγραίνονται στη θύμηση.
Θα ‘θελα κι άλλο.....
Το γέλιο σου μου λείπει πάνω απ’ όλα,
Στο είπα και τη νύχτα στο σκοτάδι μας
Κι ας είδα μες τα μάτια σου συμπέρασμα,
Φανέρωση μικρής αμφιβολίας.
Κι όμως...έτσι είναι!
Ελάχιστος ο χρόνος που αποχώρησες.
Ακόμα εγώ το σκέφτομαι που έφυγες
Και ήδη σε πεθύμησε η θέληση,
Φτωχός ξανά αισθάνομαι μακριά σου,
Σαν φεύγ’ ο θησαυρός από τα χέρια μου.
Δώσε μου λίγο πάλι......
Το χαμόγελό......Σού.....
