Τετάρτη 24 Απριλίου 2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΝΤΟΤΣΙΟ - ΜΟΥΣΙΚΟ


Γενικά με έχεις μπερδέψει. Απ’ τη μια κλασικό ρεπερτόριο απ’ την άλλη ροκ 'ν 'ρολλ. Λογικό είναι να έχεις μια συγκεκριμένη παιδεία όμως το αξιοθαύμαστο με σένα είναι ότι αποδίδεις εξίσου καλά σε όλα τα είδη. Σε ποια ηλικία συνειδητοποίησες την αγάπη σου για τη μουσική;
Μεγάλωσα σε μία οικογένεια που λάτρευε τη μουσική. Ο πατέρας μου έπαιζε κιθάρα, η γιαγιά μου μαντολίνο, οι παππούδες μου ήταν ψάλτες και οι υπόλοιποι συμμετείχαν σε χορωδίες. Έτσι λοιπόν κι εγώ στα 6 μου είχα ήδη γραφτεί σε Ωδείο για σπουδές κλασικής κιθάρας.

Πότε κατάλαβες ότι θα επιλέξεις το μπάσο; Θυμάσαι πώς έγινε αυτό;
Στα 15 μου και για τις ανάγκες μιας εκδήλωσης του Ωδείου, κάποιος έπρεπε να παίξει ηλεκτρικό μπάσο αφού όλοι παίζαμε κιθάρα. Έτσι ρίξαμε κλήρο και έπεσε σε μένα. Από τότε άλλαξαν όλα.

Οι σπουδές σου;
 Έχω σπουδάσει κλασική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο, πιάνο, κλασικό κοντραμπάσο στο Κ.Ω.Θ, ηχοληψία στα ΙΕΚ Πυθαγόρας και  μουσική παραγωγή και στούντιο στο A.C.M Guildford U.K.

Η πρώτη σου μπάντα ποια ήταν;
Η  πρώτη μου μπάντα ήταν οι VITA -5, όταν πρωτοξεκινήσαμε στο Λιτόχωρο το 1992.

Οι επαγγελματικές σου εμφανίσεις πότε άρχισαν;
Άρχισαν το 1995 κάνοντας εμφανίσεις με διάφορα σχήματα και από το 2004 έως το 2008 ήμουν μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.







                     Στην Αγγλία με ποιο γκρουπ εμφανιζόσουν; Σε ποια μέρη έπαιξες;
Στην Αγγλία έπαιξα σαν έκτακτος μουσικός κοντραμπάσο στις Basement Orchestra, Kensington Chamber Orchestra και Camden Light Orchestra. Επίσης με μια φίλη μου δημιουργήσαμε τους VINYL BLACK STILETTOS, με τους οποίους ηχογραφήσαμε 2 άλμπουμ με παραγωγούς τους Pete Gleadall, Robert Harder και στο mastering Mike Marshκαι εμφανιστήκαμε στα περισσότερα live stages του Λονδίνου καθώς και σε mini tours σε Γερμανία και Γαλλία.

Επιστρέφοντας πίσω στην Ελλάδα μια που μιλάμε για μουσική πόσο μεγάλο είναι το χάσμα με τις  ευρωπαικές χώρες;
Στο εξωτερικό υπάρχει μια τεράστια μουσική βιομηχανία που στηρίζει την τέχνη. Αυτό ωθεί τον κόσμο όχι απλά να συμμετέχει αλλά παράλληλα του δίνει και τα κίνητρα  να ασχοληθεί επαγγελματικά μ’ αυτήν. Εδώ δυστυχώς ποτέ δεν συνέβη κάτι παρόμοιο και ούτε πρόκειται να συμβεί από δω και στο εξής.




Ανέκαθεν ζήλευα τους μουσικούς  και τους ζωγράφους για τον απλό λόγο ότι εκτονώνονται διαφορετικά (έτσι πιστεύω εγώ) με τη δημιουργία τους. Εσύ όταν γράφεις μουσική, τι ακριβώς σου συμβαίνει;
Συνήθως αφήνω να με παρασύρει το συναίσθημα και μετά όλα είναι εύκολα.

Πώς βλέπεις τη  μουσική παιδεία του μέσου Έλληνα;
Κάτω του μέτριου.

Στη χώρα μας ένας μουσικός που δεν ασχολείται με την εμπορική σκηνή πιστεύεις ότι μπορεί να επιβιώσει;
Νομίζω ότι κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί γιατί θα πρέπει να φροντίσει να εξασφαλίσει τα προς το ζην με κάποιον άλλον τρόπο.

Αγαπημένος σου καλλιτέχνης
MORRISSEY.

Αγαπημένο είδος μουσικής;
Οποιαδήποτε μελωδία καταφέρνει να μου «αρπάζει» την καρδιά και "ταξιδεύει" τον νου μου.

Αυτή την περίοδο εμφανίζεσαι κάπου;
Ετοιμαζόμαστε με τους Dusties για κάποια live μαζί με την κυκλοφορία του πρώτου μας c.d.  «Γράφω» επίσης τη μουσική για μια ταινία του Τμήματος Κιν/γραφου Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.  και παράλληλα άρχισα να δημιουργώ και μουσική για ιστοσελίδες κατά παραγγελία. Τα σχέδιά μου για νέο προσωπικό δίσκο είναι στο προσεχές μέλλον!

Ας πούμε ότι μπορούσες να επιλέξεις κάποιους μουσικούς (ακόμα και απόντες από τη ζωή) για να σχηματίσεις τη μπάντα των ονείρων σου. Ποιοι θα ήταν και τι θα παίζατε;
Μια συνεργασία με τον Μάνο Χατζιδάκι θα ήτανε μαγευτική. Παίζοντας μπαλάντες μαζί του θα πραγματοποιούσα όνειρα όλης μου της ζωής.

Κάθε μουσικός ονειρεύεται να εμφανιστεί μια μέρα σε κάποιο συγκεκριμένο χώρο. Η δική σου επιθυμία;
Το Ηρώδειο είναι ένας επιβλητικότατος χώρος με εξαιρετική ακουστική. Ας ευχηθούμε η παρουσίαση του δίσκου μου να γίνει εκεί.

Και μια τελευταία ερώτηση που ξεπηδά μέσα από τη δική μου περιέργεια. Μπάσο ή κοντραμπάσο;
Οποιοδήποτε από τα δύο λειτουργεί ως μέσον για την κορύφωση της μελωδίας