Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ ΤΣΟΥΚΑΠΑ


Δημόκριτε πες μας μερικά πράγματα για σένα
Γεννήθηκα στις Σέρρες, μένω Θεσσαλονίκη (τελευταία 7 χρόνια μόνιμα Περαία). Έχω για θησαυρό μου τρεις υπέροχες κόρες και πορεύομαι άλλοτε ονειροβατώντας, άλλοτε αγανακτώντας κι άλλοτε συνωμοτώντας (κυρίως με τον εαυτό μου).
Εκτός από τη συγγραφή με τι άλλο ασχολείσαι;
Λατρεύω την αστρονομία (μισώ την αστρολογία) χάνομαι κοιτώντας με το τηλεσκόπιό μου τον ουρανό, λατρεύω τη θάλασσα και κυρίως φίλους που έχουν σκάφος, μ'αρέσουν τα...θαλασσινά (ψάρεμα και τσίπουρο με όστρακα που βγάζω εγώ) κι οτιδήποτε γενικά έχει σχέση με τη θάλασσα. 
Έχω άπειρες μούρλες, κατά καιρούς έχω ασχοληθεί με θέατρο, υποκριτική, σκηνοθεσία, γρατζουνάω κιθάρα, τραγουδάω παράφωνα, κάποτε ασχολήθηκα με ξυλογλυπτική (αδέσποτα ξύλα της θάλασσας με ελάχιστη παρέμβαση), ξέρω να λέω παραμύθια σε παιδιά αλλά κυρίως να παραμυθιάζω γυναίκες (πάντως μέχρι σήμερα, μόνο παραμυθιάζομαι). 
Πέρα από την Αστρονομία, μ'αρέσει κι η Γαστρονομία, τρελαίνομαι για μυρουδιές και μπαχάρια οπότε ξέρω και να μαγειρεύω. (Η γιαγιά μου ήταν απέ την Προύσα)
. Ασχολούμαι και μ'άλλα πολλά αλλά βαριέμαι τώρα να τ'απαριθμώ.
Ο έρωτας πόσο σημαντικός είναι στη θεματογραφία σου;
Άμα μαγειρεύεις δίχως αλάτι τότε άνετα μπορείς να συγγράφεις δίχως να παρεμβάλεις "έρωτα".




Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα που πραγματεύεσαι στα γραπτά σου ή αφήνεις την έμπνευση να σε πάει όπου θέλει;
Όσο και συγκεκριμένο να'ναι το θέμα που πραγματεύεσαι, ή έμπνευση είναι αυτή που κουμαντάρει τη ρότα. Γι'αλλού ξεκινάς κι αλλού σε πάει. Κι αυτή είναι η μαγεία του ταξιδιού.
Ο ελεύθερος χρόνος σου πού μοιράζεται;
Παλιά στο γκομενιλίκι. Τώρα που γέρασα, στα χόμπυ, στο κρασί  και στην καλή παρέα (άμα έχει και γυναίκες ακόμα καλύτερα.
Έχεις κάποιο απωθημένο (κάτι που θα ήθελες κάποτε να κάνεις) σχετικό με τη γραφή;
Απωθημένα να θες... Σχετικά με την γραφή όχι και τόσα, αλλά να παιχτεί θεατρικό μου στην Επίδαυρο, να ταξιδέψω στον Άρη, να'μαι ο πρώτος που θ'ανακαλύψει έναν καινούριο κομήτη, να βρω μια γυναίκα που να μη ρωτάει "τι ζώδιο είσαι", να βρω πολιτικό στην Ελλάδα που να μην είναι μαλάκας, να μπορώ να χέσω τον απέναντι που'χει λυκόσκυλο σε μισό μέτρο μπαλκόνι...(έχω κι άλλα απωθημένα, αλλά ντρέπομαι να τα πω).



Διαβάζεις συχνά; Υπάρχει κάποιος αγαπημένος συγγραφέας;
Διαβάζω τόσο συχνά όσο τρώω, αναπνέω και κοιμάμαι. Λατρεμένος ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ- ΤΣΙΦΟΡΟΣ, δεκάδες Έλληνες και πεντέξι ξένοι (ίσως γιατί μου τη σπάει η μετάφραση).
Κάποιο όνειρο που θες να μοιραστείς μαζί μας
Να βρώ μια Μούσα... (ας είναι και... μουσίτσα. "Μουσείο" να μην είναι)


Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΑΘΗΤΕΣ......ΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΩΤΗ.....

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα σκυλάκι που ήταν σε ένα κουτί και περίμενε να τον αγοράσει κάποιος άνθρωπος. Μετά ήρθε ένα παιδί, που το έλεγαν Θανάση με τη μαμά του και τον διάλεξαν για να τον πάρουν στο σπίτι τους. Τον ονόμασαν Πάρη. Αφού τον πήραν, το πήγαν στο σπίτι τους και το παιδί το φρόντιζε και έπαιζε μαζί του. Μόνο ο μπαμπάς του παιδιού δεν του φερόταν καλά και το χτυπούσε, ενώ η μαμά και το παιδί το αγαπούσαν πολύ. 
Όλα όμως άλλαξαν όταν ο μπαμπάς πήρε δώρο στο παιδί μια παιχνιδομηχανή. Το παιδί ενθουσιάστηκε με τη παιχνιδομηχανή και δεν έδινε πια καμία σημασία στο σκυλάκι. Μια μέρα ο Θανάσης νευρίασε και πείραζε το σκυλάκι το οποίο του δάγκωσε απαλά το χέρι και  ο Θανάσης φώναζε ότι τον δάγκωσε. Ο μπαμπάς του Θανάση το κλώτσησε και το σκυλάκι έφυγε από το σπίτι. 

Περπατώντας έφτασε σε ένα βουνό. Σε εκείνο το βουνό βρήκε δύο σκυλιά και τον πήγαν στον αρχηγό τους, που τον έλεγαν Λιάπη. Εκεί τον εκπαίδευσαν για πολλές ημέρες και όταν πέρασε ο καιρός του είπε ο Λιάπης ότι θα του μάθει μια μυστική κραυγή και μόνο όταν χρειαστεί βοήθεια θα την χρησιμοποιήσει. Μετά τον χαιρέτησαν και ο Πάρης έφυγε. 


Περπατώντας έφτασε κοντά σε μια ταβέρνα, όπου εκεί είδε κάποια άλλα σκυλιά. Ο Πάρης τους είπε ότι είχε φύγει από τον Λιάπη και έτσι τα σκυλιά τον δέχτηκαν στην παρέα τους.

Γυρνώντας στους δρόμους γνώρισε και έκανε διάφορους φίλους. Ένας ήταν ο Σποκ, που του είπε ότι η γυναίκα του αφεντικού του δεν τον θέλει και συχνά τον διώχνει από το σπίτι.

Γνώρισε και άλλα σκυλάκια στο δρόμο. Όμως άρχισαν δύσκολες ημέρες για τα σκυλιά, καθώς οι άνθρωποι ή τα έδιωχναν από το σπίτι ή τους έριχναν δηλητήριο στο φαγητό ή έστειλαν τον μπόγια να τα μαζέψει.

Μια μέρα ο Πάρης πήγε στη θάλασσα και βρήκε ένα μπαλάκι που μέσα είχε ένα σκυλάκι που του είπε να κάνει 3 ευχές. Όμως αυτός του είπε να περιμένει γιατί δεν ήξερε τι να κάνει.

Η πρώτη του ευχή ήταν να καταλαβαίνουν οι άνθρωποι για μια ημέρα τα σκυλιά. Ο πάρης είδε στους φίλους του ότι οι άνθρωποι τους καταλάβαιναν και η ζωή τους είχε βελτιωθεί. Αλλά και ο ίδιος ο Πάρης πήγε στο σπίτι του και ο κύριος Τάκης του φέρθηκε πάρα πολύ καλά.

Μια μέρα ο Θανάσης και ο Πάρης πήγαν μια βόλτα και εκεί είδε μια συμμορία από κακά σκυλιά που πήραν από τον Πάρη το μπαλάκι του. Δυστυχώς όμως ο Μαρκ από τη συμμορία είχε κάνει μια ευχή: οι άνθρωποι και οι γάτες να γίνουν σκλάβοι των σκυλιών. Τότε μαζεύτηκαν ο Πάρης και οι φίλοι του και συζήτησαν τι μπορούν να κάνουν γι’ αυτή την άσχημη κατάσταση.

Κατάφεραν με κάποιο σχέδιο να πάρουν το μπαλάκι και ο Πάρης έκανε την ευχή: όλοι οι άνθρωποι και τα ζώα να ζουν ευτυχισμένοι. 

Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε και εμείς ευτυχισμένους όλους τους ανθρώπους και τα ζώα στον πλανήτη μας με μια απλή ευχούλα!!!!!!!!!

Φ.Α και Δ.Μ.


(Δήμητρα και Φώτη.....σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!!!!!!!)

Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΖΗΤΗ





...Και τα σκυλιά τρελάθηκαν...


Τον πρώτο καιρό όλα έμοιαζαν όμορφα. Κάθε μέρα με τάιζαν και μου έδιναν φρέσκο νεράκι...
...κάποιες φορές φώναζαν και με μάλωναν, αλλά δεν είχαν κι άδικο γιατί έκανα τις ανάγκες μου μέσα στο σπίτι. 
Πάντως, όσες φορές έμενα μόνος μου με τον πατέρα του μικρού, πάντοτε κατέληγα να είμαι στο μπαλκόνι ή δεμένος στον κήπο. Ποτέ δε με άφηνε μέσα...
...το επόμενο πρωί, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι δεν έχω πια οικογένεια, άρχισα να περπατάω μέσα στη ζέστη και με το κεφάλι σκυμμένο. Δεν ήξερα τι να κάνω. Στενοχωριόμουν για την κυρία Σταυρούλα, γιατί αυτή μου είχε φερθεί καλά και ήξερα ότι πιθανόν να ήταν και η μόνη που δεν πίστεψε τον γιο της...
...«Πώς σε λένε;» 
«Πάρη»
«Πώς βρέθηκες εδώ;»
«Μ’ έδιωξαν από το σπίτι μου και τώρα μένω στον δρόμο»...



Η σελίδα των εκδόσεων ΖΗΤΗ

Το πρόγραμμα των βιβλιοθηκών της Θεσσαλονίκης από 21 Μαρτίου έως 6 Απριλίου

Στις  3 Απριλίου θα τα πούμε, με τους μικρούς μας φίλους στην παιδική βιβλιοθήκη της Καλλιθέας στις 18:00
http://www.thessaloniki.gr/portal/page/portal/DioikitikesYpiresies/PolitistikesYpiresies/DnsiBibliothikwn/TmimaKentrikisBibliothikis/Ekdiloseis/teliko%20programma%20pdf.pdf