ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΖΗΤΗ

...Και τα σκυλιά τρελάθηκαν...

Τον πρώτο καιρό όλα έμοιαζαν όμορφα. Κάθε μέρα με τάιζαν και μου έδιναν φρέσκο νεράκι...
...κάποιες φορές φώναζαν και με μάλωναν, αλλά δεν είχαν κι άδικο γιατί έκανα τις ανάγκες μου μέσα στο σπίτι. 
Πάντως, όσες φορές έμενα μόνος μου με τον πατέρα του μικρού, πάντοτε κατέληγα να είμαι στο μπαλκόνι ή δεμένος στον κήπο. Ποτέ δε με άφηνε μέσα...
...το επόμενο πρωί, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι δεν έχω πια οικογένεια, άρχισα να περπατάω μέσα στη ζέστη και με το κεφάλι σκυμμένο. Δεν ήξερα τι να κάνω. Στενοχωριόμουν για την κυρία Σταυρούλα, γιατί αυτή μου είχε φερθεί καλά και ήξερα ότι πιθανόν να ήταν και η μόνη που δεν πίστεψε τον γιο της...
...«Πώς σε λένε;» 
«Πάρη»
«Πώς βρέθηκες εδώ;»
«Μ’ έδιωξαν από το σπίτι μου και τώρα μένω στον δρόμο»...

Η σελίδα των εκδόσεων ΖΗΤΗ

www.ziti.gr/

Το πρόγραμμα των βιβλιοθηκών της Θεσσαλονίκης από 21 Μαρτίου έως 6 Απριλίου

Στις  3 Απριλίου θα τα πούμε, με τους μικρούς μας φίλους στην παιδική βιβλιοθήκη της Καλλιθέας στις 18:00
http://www.thessaloniki.gr/portal/page/portal/DioikitikesYpiresies/PolitistikesYpiresies/DnsiBibliothikwn/TmimaKentrikisBibliothikis/Ekdiloseis/teliko%20programma%20pdf.pdf

SWEET REVENGE

           Τα χείλη μου σιωπήσαν το ξημέρωμα,

            Εσένα δίχως ήχο εκδικούμαι,

            Ο έρωτας λουλούδι που μαράθηκε,

            Στην άγονη τη γη που σε ορίζει.

            Η νύχτα σαν τη μέρα πάλι έγινε,

            Μονότονη και δίχως την ουσία,

            Που έφερνε το βράδυ σαν ερχόσουνα,

            Φωτίζοντας το μαύρο της ψυχής μου.

            Ανάμνηση γλυκιά είναι το άρωμα,

            Που άφησες πριν φύγεις στα σεντόνια,

            Τα δάκρυα, φιλί στο μαξιλάρι σου,

            Ξυπνάνε τα ποτάμια των ματιών μου.

            Φοβάμαι το σκοτάδι που πλησίασε,

            Μη φέρει άλλη ώρα μακριά σου,

            Το τίποτε διαλέξαν οι αισθήσεις μου,

            Αφού το πρόσωπό σου δε με βλέπει....

ΕΡΜΗΣ ΚΑΙ ΜΕΔΟΥΣΑ

            Σ’ ένα βαλς ξανά πετάξαν οι αισθήσεις μας,

            είμαι ο πρίγκηπας Ερμής που περιμένεις,

            με ανέμους που σού φύσηξα στο πρόσωπο,

            τις ρυτίδες σου του πόνου ν’ απαλύνω.

            Έλα τώρα και χαλάρωσε στο πλάι μου,

            μπες ξανά στην αγκαλιά μου που σε ψάχνει,

            τα μαλλιά σου όταν σγουραίνεις σε φαντάζομαι,

            σαν μια Μέδουσα φτιαγμένη στο κορμί μου.

            Είσαι λύπη και χαρά μπροστά στα μάτια μου,

            δεν μπορώ να ξεχωρίσω πια, τι θέλω,

            φτάνει να ‘ναι με αλήθεια το συναίσθημα

            και φτερά θα βγάλω πάλι να πετάξω……

           
            

Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

            Μοναξιά....

            Τι περίεργη λέξη!

            Δύσκολη για τα χείλη άλλων,

            Μα μόνιμη επάνω στα δικά μου.

            Προσπάθησα να φύγω μακριά της

            Κι όμως,

            Μόνιμα, αυτή ‘ναι στο κατόπι μου.

            Φωνάζει δυνατά

            Κι ακούγεται, ως σάλπιγγα πολέμου:

            Μην κρύβεσαι,

            Διόλου δε γλιτώνεις από μένα.

            Σε πρόσωπα αγάπης θα με δεις,

            Την ώρα που με πλάτη γυρισμένη,

            Τα μάτια μου θα βλέπεις στη σκιά τους.

            Ήττα ξανά.

            Με νίκησες στη μάχη αυτού του έρωτα,

            μα θα ‘ρθει και για σένα η σειρά σου.

            Το τέρας πια, του πόλεμου, μου ξύπνησες

            Και έρχεται με φλόγες απ’ τον Άδη.......